Nasze atuty

przeglądanie według kategorii

 
Autor: | Data publikacji: Maj 14, 2016

Metoda projektów

Metoda projektów jest metodą nauczania, która daje szanse wyboru aktywności dzieciom na różnym poziomie rozwoju, uczy zastosowania nowo nabytej wiedzy w praktyce i dzielenia się informacjami z innymi a także uczy pracy zespołowej i pobudza do myślenia.

W pracy metodą projektów najbardziej wartościowe dla dzieci jest uczenie poprzez działanie, bezpośrednie doświadczanie. Dzieci muszą przeżyć daną sytuację, a nie tylko o niej posłuchać lub zobaczyć ją na planszy. Wybór tematu musi być zależny od zainteresowań dzieci i odnosi się do ich doświadczeń życiowych, co jest najlepszym sposobem zdobywania wiedzy. Zadaniem nauczyciela jest włączenie do projektu treści np. z zakresu matematyki, czytania i wiedzy o środowisku. Nauczyciel zakreśla pewne ramy oraz pomaga w poszukiwaniu rozwiązań i potrzebnych materiałów.

Podsumowując metoda projektów to pogłębione podejście do tematu o charakterze badawczym, które zwykle trwa kilka tygodni. Dzieci wspólnie z nauczycielem wybierają temat badań, planują miejsca zajęć terenowych oraz rozmowy z ekspertami również decydują o przebiegu projektu i jego zakończeniu. Nauczyciel nie musi decydować, w jakim kierunku pójdzie aktywność dzieci i co interesuje dzieci z zakresu danego tematu.

 

 Każdy projekt składa się z trzech etapów:

1. Następuje wybór tematu (pojawiającego się z inicjatywy dzieci lub nauczyciela), analiza wyjściowego stanu wiedzy i umiejętności dzieci, tworzenie przez nauczyciela siatki pojęciowej związanej z tematem i powiązanie jej z programem pracy ośrodka przedszkolnego. Na tym etapie rozpoczyna się dyskusja, czyli tzw. „spotkania w kręgu”, dzieci mają okazję dzielić się tym, co je interesuje i tym, co chciałyby głębiej zbadać.

2.To głównie faza badawcza, zarówno na miejscu, jak i w terenie, wizyty ekspertów. Na tym etapie dzieci dzielą się swoimi przeżyciami lub doświadczeniami dotyczącymi wybranego tematu. Te tzw. historie własne można nagrywać, zapisywać, narysować, itp. W trakcie pracy tworzony jest „kącik projektu”. W dany projekt są bardzo zaangażowani nie tylko dzieci i nauczyciel, ale i rodzice oraz znajomi, sąsiedzi, starsze rodzeństwo, dziadkowie… Dzieci wraz z nauczycielem ustalają „listę pytań” do eksperta, którego zapraszają do siebie. Tym ekspertem może być każdy, kto dobrze zna badany temat.

3.To podsumowanie i podzielenie się nabytą wiedzą i nowymi umiejętnościami. Po zdobyciu doświadczeń i weryfikacji hipotez stawianych przez dzieci, następuje podsumowanie oraz prezentacja wyników projektu. Dzieci decydują, kogo zaprosić, aby podzielić się uzyskanymi wynikami. Są to najczęściej rodzice, dziadkowie, starsi koledzy ze szkoły. Tutaj dzieci przedstawiają swoją zdobytą wiedzę i dzielą się nią.

 

Autor: | Data publikacji: Luty 29, 2016

Plan daltoński

Organizację systemu pracy wg planu daltońskiego stworzyła na początku XX wieku amerykańska nauczycielka Helen Parkhurst (1887-1957), która przedstawiła swoją koncepcję w książce „Wykształcenie wg planu daltońskiego”.

Plan daltoński polega na indywidualnej pracy każdego dziecka. Na działaniu, a nie sięganiu po gotowe rozwiązania. Na poszukiwaniu, badaniu świata i wyciąganiu wniosków, już od najmłodszych lat.

Helen Parkhurst oparła swój plan edukacyjny na trzech głównych zasadach:

  • nauka odpowiedzialność;
  • nauka samodzielności;
  • nauka współpracy;

Dziecko może samo zaplanować, kiedy wykona wyznaczone zadania. Proces edukacji według planu daltońskiego jest wizualizowany, co pozwala dzieciom  lepiej zrozumieć i zapamiętać zasady funkcjonowania w miejscu, w którym przebywają.

W koncepcji planu daltońskiego wychowawca nie jest liderem procesu lecz osobą wspierającą i nie tylko on bierze odpowiedzialność za proces uczenia, lecz część tą odpowiedzialność powierza dziecku. Jest obserwatorem i podejmuje działanie wtedy, kiedy jest naprawdę potrzebny.

Dzieci chcą rozwijać się samodzielnie. Samodzielność w planie daltońskim oznacza, że dzieci same rozwiązują problemy, same wykonują zadania i poszukują właściwych rozwiązań. Taka praca bardzo dobrze działa na motywację. Dzieci z chęcią podejmują działania wymagające ich aktywności. Dzięki wspieraniu samodzielności uczą się wykorzystywania własnych możliwości. Uczą się także refleksji nad własnymi działaniami, przez co doskonalą umiejętność rozwiązywania problemów w sposób samodzielny lub we współpracy z innymi – wówczas możemy mówić o autonomii. Uczenie się autonomii spełnia jednocześnie cel społeczny, ponieważ doskonalenie umiejętności współpracy stanowi ważną część rozwoju samodzielności.

Współpraca w planie daltońskim zawiera w sobie kontekst społeczny i dydaktyczny. Dzieci nie tylko uczą się współżycia w grupie i wzajemnego szacunku, ale także pracy zespołowej. Zdobywają umiejętność współpracy z innymi dziećmi i wspólnego osiągania wyznaczonych celów.

Plan daltoński stwarza możliwość rozwoju odpowiedzialności. Z jednej strony daje dzieciom wolność wyboru, jakie zadanie będą wykonywały, kiedy, jak i z kim. Z drugiej strony uczy odpowiedzialności za podjęte decyzje i za wykonaną pracę. Powierzanie dziecku różnych obowiązków, planowanie pracy i wywiązywanie się z tego motywuje je jeszcze bardziej i powoduje, że dziecko staje się świadomym i odpowiedzialnym  uczestnikiem  procesu edukacyjnego.

PLAN DALTOŃSKI:

  • umożliwia dostosowanie tempa nauki do możliwości dziecka
  • uczy polegania na sobie
  • rozwija inicjatywę i samodzielność – w działaniu i w myśleniu
  • inspiruje do poszukiwania najlepszych i najprostszych metod pracy
  • kształci poczucie odpowiedzialności za wykonanie podjętego działania
  • wdraża do samodzielnego uczenia się dziecka
  • to nie tylko wizualne pomoce, ale zmiana sposobu myślenia, działania dzieci i wychowawcy
  • to swobodny dostęp do tego, co dzieciom jest aktualnie potrzebne
  • to wolność decydowania bez ciągłego pytania „czy mogę?”

Edukacja według planu daltońskiego umożliwia wychowanie dziecka „ku przyszłości” – by stało się samodzielną jednostką, która bez trudu sprosta różnorodnym wyzwaniom, jakie napotka na swojej drodze.

W naszym przedszkolu wszystkie grupy pracują wg planu daltońskiego. Młodsze grupy wprowadzają elementy pedagogiki daltońskiej takie jak:

  • kącik planu daltońskiego
  • tablica obecności
  • tablica zadań
  • kącik „NASZE URODZINY”
  • kącik „NASZE UMIEJĘTNOŚCI”

 

DSC_0704

DSC_0709

DSC_0783

Natomiast starsze grupy rozbudowały swoje działania o:

  • pracę w parach
  • wizualizację dnia – plan dnia
  • dyżurnych
  • samoocenę – dzieci oceniają same siebie
  • planowanie pracy przez dzieci
  • tablicę przyborów

 

DSC_0993

 

DSC_0789

 

Autor: | Data publikacji: Luty 29, 2016

Innowacyjny program wychowania przedszkolnego „TABLIT”

INNOWACYJNY PROGRAM WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO „TABLIT”

Innowacyjny program wychowania przedszkolnego „Tablit” jest zbudowany na treściach przyrodniczych realizowanych poprzez dziewięć czterotygodniowych    projektów    edukacyjnych:
• Gospodarstwo,
• Drzewo,
• Ziemia,
• Kosmos,
• Człowiek,
• Laboratorium,
• Powietrze,
• Roślina,
• Woda.

tablit_01
W programie „Tablit” dużą wagę przywiązuje się do budowania bogatego i stymulującego poznawczo środowiska uczenia się przedszkolaków, dlatego do głównych celów programu wychowania przedszkolnego „Tablit” należy:
• umożliwienie dzieciom poznawania świata przez działanie, doświadczanie, odkrywanie, przeżywanie i dyskutowanie;

tablit_02
• wspieranie naturalnego zaciekawienia dzieci światem przyrody;

tablit_03
• wspieranie umiejętności stawiania pytań;
• wyzwalanie samodzielności badawczej;
• budowanie warsztatu badawczego;
• stworzenie dzieciom autentycznego, bogatego w bodźce środowiska edukacyjnego, w którym będą mogły na miarę swoich możliwości i potrzeb urzeczywistniać swój potencjał i rozwijać uzdolnienia;
• tworzenie warunków  do samodzielnego radzenia sobie z wymogami różnorodnych zadań i sytuacji, do stawiania celów i określania strategii ich osiągania, a także przezwyciężania trudności pojawiających się w toku rozwiązywania zadania;
• budowanie pozytywnych doświadczeń ważnych dla rozwoju poczucia kompetencji;

tablit_04
• uczenie się słów i zwrotów w języka angielskim za pośrednictwem materiałów multimedialnych (banków słów angielskich i gier edukacyjnych w języka angielskim) związanych tematycznie z zagadnieniami realizowanymi w ramach programu. Przyczynia się to do wiązania nowego języka ze zdarzeniami, w których uczestniczą dzieci i pozbawia go nienaturalności i obcości.

Moduł językowy w programie Tablit
Moduł języka angielskiego, dzięki któremu od najmłodszych lat dziecko może wzrastać w otoczeniu lingua franca – je?zyka będącego środkiem komunikacji ludzi na całym świecie. Bawiąc się? słownikami i grami, dziecko poznaje nie tylko słownictwo związane z tematami projektów, ale także rozwija umiejętność rozpoznawania dźwięków i znaczeń oraz kształtuje gotowość do używania języka.

tablit_05

Metoda QtA w programie Tablit
QtA stawia na kształtowanie myślenia analitycznego, czyli takiego, które wyzwala potrzebę wolnego myślenia, odważnego wysuwania tez, doświadczania, kreatywności, rozwiązywania problemów.
Dzieci muszą poczuć, że ktoś ich słucha (nauczyciel, rówieśnicy), ponieważ to, co właśnie powiedzieli, jest istotne. Dobrze prowadzona dyskusja oparta na metodzie QtA buduje poczucie własnej wartości, pewności siebie i sprawstwa. Daje dziecku informacje zwrotne nie tylko o tym, że dużo wie, ale, że do wielu wniosków potrafi dojść samodzielnie i ma wpływ na otoczenie.

tablit_06

error: Content is protected !!